نتایج جدید از آسیب پذیری هزار شهر ایران در مقابل آلودگی هوا
به گزارش بیو بگ، محققان دانشکدگان مدیریت دانشگاه تهران ضعف هزار شهر ایران در مقابل آلودگی هوا را ارزیابی کردند.
به گزارش بیو بگ به نقل از دانشگاه تهران، نتایج پژوهشی از طرف محققان دانشگاه تهران نشان داده است که شهرهای ایران از نظر آسیب پذیری در مقابل آلودگی هوا، تفاوت های قابل توجهی از نظر مکانی و زمانی دارند و شرایط اقلیمی، تراکم جمعیت، زیرساخت های شهری و ظرفیت سازگاری شهرها نقش تعیین کننده ای در شدت این آسیب پذیری ایفا می کنند.
این پژوهش که با بررسی هزار شهر ایران انجام شده است، با استفاده از داده های ماهواره ای، اطلاعات اقلیمی، داده های زیرساختی و جمعیتی و استفاده از مدلهای پیشرفته تصمیم گیری فضایی، الگوی فصلی آسیب پذیری شهرهای کشور در مقابل آلودگی هوا را مورد ارزیابی قرار داده است. این تحقیق توسط دکتر محمد کریمی فیروزجائی، عضو هیات علمی دانشکدگان مدیریت دانشگاه تهران، با همکاری محمد فرهادی، دانش آموخته کارشناسی ارشد دانشگاه تهران و مطهره عباسی نوده، دانشجوی دکتری دانشگاه تهران، انجام شده است.
محمد کریمی فیروزجائی، با اشاره به یافته های این تحقیق گفت: نتایج این مطالعه نشان داده است که آسیب پذیری شهرهای ایران در مقابل ذرات معلق، الگوی بطورکامل فصلی دارد و در فصل تابستان به بیشترین میزان خود می رسد. افزایش دما، کاهش بارش و پایداری بیشتر جو در این فصل، شرایط را برای ایجاد کانون های شدید آلودگی در خیلی از مناطق کشور فراهم می آورد.
وی اضافه کرد: بررسی ها نشان داد که میانگین شاخص آئروسل های جذب کننده پرتو فرابنفش از ۰٫۳۰۸ در زمستان به ۰٫۵۱۷ در تابستان بیشتر می شود و در این فصل، ۸۹ شهر کشور در طبقه آسیب پذیری بسیار بالا قرار می گیرند. این کانون ها عمدتا در مناطق مرکزی و جنوبی ایران متمرکز هستند.
عضو هیأت علمی دانشگاه تهران اضافه کرد: در مقابل، آسیب پذیری ناشی از گازهای گلخانه ای از الگوی متفاوتی پیروی می کند و برعکس ذرات معلق، نوسانات فصلی کمتری دارد. بیشترین میزان آسیب پذیری ناشی از این آلاینده ها در فصل زمستان مشاهده شد؛ بطوریکه ۵۵ شهر کشور در این فصل در طبقه آسیب پذیری بسیار بالا قرار گرفتند. این شهرها عمدتا شامل کلان شهرها و مراکز عمده جمعیتی کشور هستند.
وی اشاره کرد: یافته های این تحقیق همین طور نشان داده است که ظرفیت سازگاری شهرها در مقابل آلودگی هوا در مناطق شمالی و غربی کشور به مراتب بیشتر از مناطق مرکزی، شرقی و جنوب شرقی ایران است. محققان دلیل این مورد را شرایط اقلیمی مناسب تر، پوشش گیاهی گسترده تر، بارش بیشتر و دسترسی بهتر به زیرساخت های شهری و خدمات عمومی اشاره میکنند.
بر اساس این مطالعه، تمرکز بالای جمعیت در کلان شهرها یکی از عوامل اصلی افزایش آسیب پذیری در مقابل آلودگی هوا به حساب می آید.
عضو هیأت علمی دانشکدگان مدیریت اظهار داشت: بر طبق این پژهش در فصل تابستان تنها حدود ۱۰ درصد جمعیت کشور در طبقه آسیب پذیری بسیار پایین ناشی از ذرات معلق قرار دارند، در صورتیکه حدود ۷۵ درصد جمعیت در طبقات متوسط تا بسیار بالا قرار می گیرند که بیان کننده افزایش گسترده ریسک آلودگی هوا در فصل گرم سال است. همچنین، در تمامی فصول سال بالاتر از ۵۴ تا ۵۹ درصد جمعیت کشور در طبقه آسیب پذیری بسیار بالای ناشی از گازهای گلخانه ای قرار دارند که نشان دهنده ماهیت ساختاری و مزمن این مخاطره در شهرهای ایران است.
کریمی فیروزجائی تاکید کرد: نتایج این تحقیق نشان داده است که مدیریت آلودگی هوا در ایران نیازمند نگاهی دوگانه است؛ از یک سو باید سیاستهای کوتاه مدت و فصلی برای کاهش اثرات ذرات معلق، خصوصاً در فصل تابستان، اجرا شود و از طرفی، اصلاحات ساختاری طولانی مدت در عرصه کنترل انتشار آلاینده ها، توسعه زیرساخت های سبز شهری و توزیع عادلانه خدمات و امکانات شهری در دستور کار قرار گیرد.
پژوهشگران باور دارند چهارچوب عرضه شده در این مطالعه می تواند به شناسایی کانون های بحرانی آلودگی هوا، اولویت بندی مداخلات مدیریتی و تدوین سیاستهای مبتنی بر شواهد برای برنامه ریزی پایدار شهری در کشور کمک نماید.
نتایج این تحقیق در مقاله ای با عنوان Assessing seasonal vulnerability of ۱۰۰۰ Iranian cities to air pollution using integrated geospatial and multi-criteria decision framework در مجله بین المللی Sustainable Cities and Society با ضریب تاثیر ۱۳ انتشار یافته است. لینک دسترسی به این مقاله در
اینجا
آمده است.
خلاصه اینکه این مطالعه توسط دکتر محمد کریمی فیروزجائی، عضو هیأت علمی دانشکدگان مدیریت دانشگاه تهران، با همکاری محمد فرهادی، دانش آموخته کارشناسی ارشد دانشگاه تهران و مطهره عباسی نوده، دانشجوی دکتری دانشگاه تهران، انجام شده است. وی اشاره کرد: نتایج این مطالعه همچنین نشان داده است که ظرفیت سازگاری شهرها در مقابل آلودگی هوا در مناطق شمالی و غربی کشور بمراتب بیش از مناطق مرکزی، شرقی و جنوب شرقی ایران است. نتایج این مطالعه در مقاله ای با عنوان Assessing seasonal vulnerability of ۱۰۰۰ Iranian cities to air pollution using integrated geospatial and multi-criteria decision framework در مجله بین المللی Sustainable Cities and Society با ضریب تاثیر ۱۳ منتشر شده است.
این مطلب بیوبگ را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط بیوبگ
نظرات بینندگان در مورد این مطلب